Καθαρισμός εξαρτημάτων και εξοπλισμού μηχανημάτων
1. Τρία είδη υγρού καθαρισμού
(1) Οργανικός διαλύτης. Συνηθισμένα περιλαμβάνουν την κηροζίνη, το ελαφρύ ντίζελ, τη βενζίνη, την ακετόνη, την αλκοόλη και το τριχλωροαιθυλένιο. Με αυτόν τον τρόπο διάλυσης λαδιού, μπορεί να διαλυθεί κάθε είδους λίπος. Τα πλεονεκτήματα είναι η μη θέρμανση, η ευκολία χρήσης, η μη φθορά του μετάλλου και το καλό καθαριστικό αποτέλεσμα. Το μειονέκτημα είναι ότι τα περισσότερα από αυτά είναι εύφλεκτα, υψηλού κόστους, κατάλληλα για εξαρτήματα ακριβείας και δεν πρέπει να καθαρίζονται με θερμό αλκαλικό διάλυμα εξαρτημάτων, όπως πλαστικό, νάιλον, δέρμα αγελάδας, εξαρτήματα από τσόχα κ.λπ. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι τα ελαστικά εξαρτήματα δεν μπορούν να καθαριστούν με οργανικούς διαλύτες.
(2) αλκαλικό διάλυμα. Το αλκαλικό διάλυμα είναι ένα υδατικό διάλυμα αλκαλίου ή αλκαλικού άλατος. Χρησιμοποιεί γαλακτωματοποιητή για να γαλακτωματοποιήσει ασαπωνοποίητο λάδι και να απομακρύνει το λάδι. Είναι ένα από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα διαλύματα καθαρισμού για απολύμανση.
Η γαλακτωματοποίηση είναι ο σχηματισμός μικροσκοπικών λεπτών σωματιδίων σε ένα υγρό που κατανέμονται ομοιόμορφα σε ένα άλλο υγρό. Ο γαλακτωματοποιητής προστίθεται στο αλκαλικό διάλυμα για να σχηματίσει γαλάκτωμα, το οποίο μπορεί να μειώσει την επιφανειακή τάση και την πρόσφυση της μεμβράνης λαδιού, έτσι ώστε η μεμβράνη λαδιού να διασπαστεί σε μικροσκοπικές σταγόνες λαδιού και να μην επιστρέψει στην μεταλλική επιφάνεια για να αφαιρέσει το λάδι. Συνήθως χρησιμοποιούμενοι γαλακτωματοποιητές είναι το σαπούνι, το πυριτικό νάτριο (πυριτικό νάτριο), η κόλλα οστών, η γόμα, η τριαιθανολαμίνη, το συνθετικό απορρυπαντικό και ούτω καθεξής. Πρέπει να σημειωθεί ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται διαφορετικά υγρά καθαρισμού για τον καθαρισμό εξαρτημάτων με διαφορετικά υλικά. Το αλκαλικό διάλυμα διαβρώνει τα μέταλλα σε διαφορετικό βαθμό, ειδικά το αλουμίνιο. Οι Πίνακες 1 και 2 παραθέτουν τους τύπους υγρών καθαρισμού για χαλύβδινα εξαρτήματα και εξαρτήματα αλουμινίου αντίστοιχα για την αναφορά σας.
Όταν καθαρίζετε με αλκαλικό διάλυμα, είναι γενικά απαραίτητο να θερμαίνετε το διάλυμα στους 80~90℃. Μετά την αφαίρεση του λαδιού, ξεπλύνετε με ζεστό νερό για να αφαιρέσετε τα υπολείμματα αλκαλικής αλκοόλης από την επιφάνεια και να αποτρέψετε τη διάβρωση των εξαρτημάτων.
(3) Χημικό διάλυμα καθαρισμού. Είναι μια χημική σύνθεση καθαριστικού μετάλλου με βάση το νερό, σε μορφή υδατικού διαλύματος. Το καθαριστικό μετάλλου βασίζεται σε επιφανειοδραστικές ουσίες και έχει ισχυρή ικανότητα απολύμανσης. Επιπλέον, υπάρχουν ορισμένα βοηθητικά μέσα στο καθαριστικό, τα οποία μπορούν να βελτιώσουν ή να αυξήσουν την πρόληψη της διάβρωσης, την πρόληψη της σκουριάς, την καταπολέμηση του άνθρακα και άλλες συνολικές επιδόσεις του καθαριστικού μετάλλου.
Η αρχή είναι ότι το υγρό καθαρισμού που αποτελείται από καθαριστικό μέσο πρώτα βρέχει την επιφάνεια των εξαρτημάτων και στη συνέχεια διεισδύει στη διεπαφή μεταξύ της βρωμιάς και των εξαρτημάτων, έτσι ώστε η βρωμιά να πέφτει από την επιφάνεια των εξαρτημάτων, να διασκορπίζεται ή να διαλύεται στο υγρό καθαρισμού ή να σχηματίζει γαλάκτωμα και εναιώρημα στην επιφάνεια των εξαρτημάτων, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται ο σκοπός του καθαρισμού των εξαρτημάτων.
Οι συνήθεις διαμορφώσεις των χημικών καθαριστικών υγρών καθαριστικών είναι τα καθαριστικά μετάλλων με βάση το νερό LCX-52, τα καθαριστικά μετάλλων CW, τα αποτελεσματικά καθαριστικά μετάλλων JSH, τα καθαριστικά μετάλλων D-3, τα καθαριστικά μετάλλων DJ-04, τα καθαριστικά NJ-841, τα καθαριστικά λαδιού 817-C και τα υγρά καθαριστικά μετάλλων CJC-8.
Η μέθοδος παρασκευής, η συγκέντρωση, η θερμοκρασία καθαρισμού και τα μέτρα θέρμανσης των παραπάνω καθαριστικών πρέπει να είναι αυστηρά σύμφωνα με τις απαιτήσεις των οδηγιών. Κατά τον καθαρισμό με το χέρι, η θερμοκρασία πρέπει να ελέγχεται αυστηρά. Για τον καθαρισμό μπορούν να χρησιμοποιηθούν βούρτσα και πανί. Εάν υπάρχει σοβαρή συσσώρευση λαδιού ή άνθρακα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί συρμάτινη βούρτσα για πλύσιμο. Πριν από τον καθαρισμό, πρέπει να μουλιάσετε για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα για να καλύψετε τις ανάγκες διαβροχής και διείσδυσης. Ο καθαρισμός μπορεί να χωριστεί σε πρόχειρο και λεπτό καθαρισμό. Μετά τον καθαρισμό, εάν το λάδι δεν είναι σοβαρό, μπορείτε να αφαιρέσετε το πάνω μέρος του επιπλέοντος λαδιού και να το χρησιμοποιήσετε ξανά.
2. Πέντε μέθοδοι καθαρισμού
(1) Τρίψιμο. Τοποθετήστε τα εξαρτήματα σε ένα δοχείο με ντίζελ, κηροζίνη ή άλλο διάλυμα καθαρισμού και τρίψτε με βαμβακερό νήμα ή βουρτσίστε με βούρτσα. Αυτή η μέθοδος είναι εύκολη στη χρήση, με απλό εξοπλισμό, αλλά χαμηλή απόδοση, κατάλληλη για μία μόνο μικρή παρτίδα μικρών εξαρτημάτων. Υπό κανονικές συνθήκες, η βενζίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, επειδή έχει λιποδιαλυτότητα, θα βλάψει την υγεία των ανθρώπων και θα προκαλέσει εύκολα πυρκαγιά.
(2) Βράστε και πλύνετε. Βάλτε το διαμορφωμένο διάλυμα και τα μέρη που πρόκειται να καθαριστούν μαζί σε μια δεξαμενή καθαρισμού κατάλληλου μεγέθους από συγκολλημένες χαλύβδινες πλάκες, θερμάνετε την στους 80~90℃ στον κλίβανο κάτω από την πισίνα και βράστε την για 3~5 λεπτά.
(3) Πλύσιμο με ψεκασμό. Ψεκάστε το διάλυμα καθαρισμού με συγκεκριμένη πίεση και θερμοκρασία στην επιφάνεια του εξαρτήματος για να αφαιρέσετε το λάδι. Αυτή η μέθοδος έχει καλό αποτέλεσμα καθαρισμού και υψηλή απόδοση παραγωγής, αλλά ο εξοπλισμός είναι πολύπλοκος, κατάλληλος για τον καθαρισμό εξαρτημάτων με λιγότερο πολύπλοκο σχήμα και σοβαρό λίπος στην επιφάνεια.
(4) Καθαρισμός με δόνηση. Τα προς καθαρισμό εξαρτήματα τοποθετούνται στο καλάθι καθαρισμού ή στη σχάρα καθαρισμού της μηχανής καθαρισμού με δόνηση και βυθίζονται στο υγρό καθαρισμού. Η δόνηση που παράγεται από τη μηχανή καθαρισμού προσομοιώνει τη χειροκίνητη δράση ξεπλύματος με στάξιμο και τη χημική δράση του υγρού καθαρισμού για την απομάκρυνση της ρύπανσης από λάδι.
(5) Καθαρισμός με υπερήχους. Η χημική δράση του διαλύματος καθαρισμού και η υπερηχητική ταλάντωση που εισάγεται στο διάλυμα καθαρισμού χρησιμοποιούνται για την απομάκρυνση του λαδιού.
Προφυλάξεις: Οι μέθοδοι καθαρισμού πρέπει να επιλέγονται εύλογα ανάλογα με τις αιτίες και τα χαρακτηριστικά της ρύπανσης από πετρέλαιο, ώστε να διασφαλίζεται η κανονική χρήση των εξαρτημάτων, να αποφεύγεται η διάβρωση ή η ζημιά στα εξαρτήματα που προκαλείται από τον καθαρισμό και να αποτρέπεται η περιβαλλοντική ρύπανση και η επακόλουθη μόλυνση των εξαρτημάτων.
Ο πρώτος τύπος μηχανικών εξαρτημάτων χρησιμοποιείται κυρίως για μηχανήματα ακριβείας, τα οποία έχουν υψηλές απαιτήσεις όσον αφορά τη σταθερότητα της εφαρμογής. Απαιτεί το όριο φθοράς των εξαρτημάτων να μην υπερβαίνει το 10% της τιμής ανοχής διαστάσεων των εξαρτημάτων κατά τη χρήση ή μετά από πολλαπλή συναρμολόγηση. Αυτό χρησιμοποιείται κυρίως στην επιφάνεια οργάνων ακριβείας, μετρητών, εργαλείων μέτρησης ακριβείας και στην επιφάνεια τριβής πολύ σημαντικών εξαρτημάτων, όπως η εσωτερική επιφάνεια του κυλίνδρου, ο λαιμός του άξονα της εργαλειομηχανής ακριβείας, ο λαιμός του άξονα της μηχανής διάτρησης με γάντζο κ.λπ.
Ο δεύτερος τύπος χρησιμοποιείται κυρίως για συνηθισμένα μηχανήματα ακριβείας, τα οποία έχουν υψηλότερες απαιτήσεις για τη σταθερότητα της εφαρμογής, απαιτούν το όριο φθοράς των εξαρτημάτων να μην υπερβαίνει το 25% της τιμής ανοχής του μεγέθους των εξαρτημάτων και απαιτούν μια καλή επιφάνεια στενής επαφής, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως σε εργαλειομηχανές, εργαλεία και την επιφάνεια του ρουλεμάν που ταιριάζει, οπές κώνου. Υπάρχουν σχετικά επιφάνειες επαφής υψηλής ταχύτητας, όπως η επιφάνεια που ταιριάζει με τα ρουλεμάν ολίσθησης, η επιφάνεια εργασίας των δοντιών των γραναζιών κ.λπ.
Ο τρίτος τύπος χρησιμοποιείται κυρίως για γενικά μηχανήματα, τα οποία απαιτούν το όριο φθοράς των μηχανικών εξαρτημάτων να μην υπερβαίνει το 50% της τιμής ανοχής διαστάσεων, την επιφάνεια επαφής των εξαρτημάτων χωρίς σχετική κίνηση, όπως το κάλυμμα του κουτιού και το χιτώνιο, και την επιφάνεια εργασίας των κλειδιών και των κλειδαρόδρομων που απαιτείται να είναι σφιχτή. Επιφάνεια επαφής με χαμηλή σχετική ταχύτητα κίνησης, όπως οπή βραχίονα, δακτύλιος, επιφάνεια εργασίας της οπής του άξονα του τροχού, μειωτήρας κ.ο.κ.
